|
|
Selectie uitspraken GGZ Oost-Brabant te Rosmalen
van: 15-07-2010 t/m 15-07-2010
Tot op het bot toe snijden.
Soms doen ze het om ons te straffen.
Het is soms een vervelende manier van aandacht vragen.
Aandacht…het is nooit genoeg.
Ik wil niet weglopen.
Ik sta niet van veel dingen meer te kijken.
Meer tijd. Meer aandacht. Zodat mensen niet in crisis raken.
Veiligheid als recht voor iedere verpleegkundige.
Ik ben erin gehard.
Ze doen het altijd op het moment dat jij het niet kan gebruiken.
Het gedrag afwijzen maar de persoon niet.
Angst om…er gebeurt iets en dat heb ik niet onder controle.
Selectie uitspraken Symfora groep Amersfoort
van: 19-04-2010 t/m 19-04-2010
Dit is zo niet mijn ding.
Wij proberen neutraal te reageren.
Moeilijk maar ook uitdagend.
Ga pas in gesprek als iemand zich goed voelt.
Het erge is dat je er ook aan went.
Je kunt niet tegelijkertijd in behandeling zijn en jezelf beschadigen.
Binnen deze behandeling ga je op zoek naar alternatieven.
Therapie ondermijnend gedrag.
De kunst is de signalen die eraan vooraf gaan te herkennen.
Ik ben er voor je.
Blijf er niet alleen mee worstelen.
De mensen die snijden die willen dat we het zien.
Ze willen gered worden.
Het is een communicatie middel.
Selectie uitspraken GGZ Eindhoven
van: 27-01-2010 t/m 27-02-2010
Ga vooral met elkaar in gesprek.
Binnen team, gevoel van walging.
De barrière is sterk.
Het is een heel individueel gegeven.
Gewoon bespreekbaar maken.
In wezen ben je beiden slachtoffer.
Jammer dat het op deze manier moet.
Bij automutilatie volgt ontslag.
Bezint eer ge begint.
Je went eraan maar ook weer niet.
Ik word geconfronteerd met iets waar ik helemaal niet op zit te wachten.
Deze pijn daar ben ik de baas over.
De angst. Het lijden is immens groot.
Zijn er alternatieven?
Het oordeel verlengt het lijden.
Het is niet de situatie die het lijden veroorzaakt maar de betekenis die je aan de situatie geeft.
Zelfbeschadiging is een keuze.
Heb ik dan iets fout gedaan?
Wat heb jij nodig zodat wij toch ons werk kunnen doen?
| |
|
